THQ با عرضه ی سری بازی های War Hammer 40000 ثابت کرد که در زمینه ی عرضه ی بازی های استراتژی آن هم از نوع RTS ناشر قدرتمندیست و می داند دست روی چه بازی هایی بگذارد. سال گذشته (2006) با عرضه ی Company of Heroes که توسط اکثر منتقدین به عنوان بهترین بازی این سبک در سال گذشته انتخاب شد و حتی عده ای آن را به عنوان بهترین بازی سال هم انتخاب کردند ، دومین همکاری استراتژی ای THQ و Relic باز هم اثبات دیگری بر قدرت این دو شرکت در زمینه ی استراتژی بود . این بار THQ با Gas Powered Games سازنده ی سری بازی های موفق ولی نه چندان دلچسب Dungeon Siege متحد شده تا یکی از عناوین مهم سال آینده که چشم انتظاران زیادی دارد را منتشر کند که شاید موفقیت دیگری برای THQ در سبک RTS باشد و شاید شروع یک Franchise جدید برای GP Games ، این بازی چیزی نیست جز .Supreme Commander.داستان بازی از سال 2018 در زمانی اتفاق می افتد که انسان ها به فناوری تونل های کوانتومی دست یافته اند که به وسیله ی آن می توان عمل تله پورت کردن را انجام داد . این فناوری در عین موفقیت آمیز بودن بسیار پر خرج است اما بعد از سال ها آزمایش بر روی حیوانات دانشمندان موفق می شوند که در سال 2062 اولین گروه انسان ها را هم از این طریق به یکی از قمر های نپتون منتقل کنند . انسان ها به واسطه ی این تونل ها به قسمت های مختلف کهکشان ها سفر می کنند و برای خودشان مکان هایی را تشکیل می دهند که مستمعره ی زمین هستند به طوریکه که تا سال 2526 تعداد این مستعمره نشینان به 110 تا می رسد . به مرور این مستعمره نشینان که تا سال 2663 تعدادشان به بیش از 400 تا رسیده است اعلام استقلال می کنند که این استقلال طلبی ها شروعی می شود برای جنگ های بین کهکشانی آینده . زمینی ها به مرور کنترل اکثریت مستعمره نشینان را بدست می گیرد اما روز به روز بر تعداد آن ها اضافه می شود و همین زیاد شدن تعداد مستعمره نشینان باعث می شود زمین کنترل خودش را بر مناطق زیر سلطه هم از دست بدهد و اینگونه در سال 2819 جنگ بین زمین و مستعمره نشینان که حالا هم تعدادشان خیلی زیاد است هم به تکنولوژی های قویتری دست یافته اند شروع می شود . به واسطه ی همین جنگ ها دروازه های کوانتومی در خیلی از مناطق نابود می شود و زمین تقریبا برای همیشه کنترل آن مناطق را از دست می دهد . در اواخر قرن بیست و نهم جنگ ها با کشف لباسی به نام "لباس فرمانده" وارد مرحله ی تازه ای می شوند به طوریکه هر فردی که این لباس ها را می پوشد می تواند به هر جایی که می خواهد برود و به وسیله منابع طبیعی آن سیاره هر تعدادی روبات و تانک و انواع جنگ افزار ها را به وجود آورد . امپراطوری زمین از هم می پاشد و بین سران قدرتمند زمین اتحادی بوجود می آید که هدف آن یک چیز است "نابودی کسانی که زیر سلطه رفتن را قبول ندارند" به همین دلیل آن ها هر سیاره ای که تسلیم نمی شد را به طور کامل نابود می کردند . ملیتی به نام Cybran در مقابل زمین می ایستد و اینجاست که به نظر می رسد که جنگ دارد به پایان خودش نزدیک می شود . شما به عنوان فرمانده ارشد (Supreme Commander) این قدرت را دارید که این جنگ را برای همیشه به پایان برسانید .

Chris Taylor با پیش زمینه ای به نام Total Annihilation در سبک استراتژی ، به عنوان رئیس GP Games مسئولیت رهبری این پروژه را بر عهده دارد .Chris Taylor این بازی را به عنوان ادامه ای بر همان Total Annihilation می داند که تفاوت آن ها در این است که Supreme Commander نمی تواند از نام TA استفاده کند اما تمام مکانیزم بازی کاملا بر اساس TA ساخته شده با این تفاوت که در SC تمام خوبی های TA بسیار پیشرفته تر ، گسترده تر و امروزی تر شده اند و البته نکاتی خواهد داشت که به آن اصالت خودش را هم می دهد. شما برای بردن جنگ های موجود در بازی به روشی صحیح نیاز دارید ، اشتباه نکنید بازی شطرنج گونه نخواهد بود اما ساخت یک ارتش عظیم هم دلیل پیروزی آسان شما نخواهد بود که البته بی تاثیر هم نیست. نیروهای درگیر در جنگ در بازی سه دسته هستند :

United Earth Federation

انسان های میانه رو و صلح جوی بازی و در حقیقت آدم خوب های اصلی هستند . این گروه از لحاظ تکنولوژی در حد وسط قرار دارند و تنها گروهی هستند که می توانند Supreme Commander هایشان را به سلاح های اتمی مجهز کنند . این گروه تنها گروهی هستند که هدف اصلی آن ها و دلیل پیدایششان واقعا مشخص نیست و تنها چیزی که سازندگان در مورد آن ها گفته اند اینست که این گروه قصد احیای امپراطوری زمین را دارند .

Aeon Illuminate

این گروه آدم بد های اصلی ماجرا هستند و قصد دارند به هر هدفی که شده تمام کهکشان را زیر سلطه ی خودشان به عنوان فرمانده ی مادر ببرند ، این گروه در سقوط امپراطوری زمین نقش اصلی را ایفا کردند . اسلحه های این گروه بیشتر از روبات و سیستم های غول پیکر تشکیل شده که قدرت تخریب بالایی دارند اما خصیصه ی اصلی نیروهای این گروه ابعاد آن هاست .

Cybran Nation

در نقاطی دوری از کهکشان این ملت به وجود آمد . این ها در حقیقت انسان های آپگرید شده ای هستند که کاملا کامپیوتری شده اند و از احساسات انسانی کمی برخوردار به همین دلیل شجاعانه تر (وحشیانه تر) می جنگند . مدتی UEF سعی در کنترل کردن آن ها داشت اما با دیدن قدرت آن ها دست از این کار کشید . این گروه بدلیل اسیر شدن تعداد زیادی از مردمانشان توسط دو گروه دیگر وارد جنگ شدند و در راه آزادی برادرانشان از هیچ کوششی دریغ نخواهند کرد .

در ساخت طرف های حاضر در جنگ به اولین چیزی که توجه شده استقلال آن ها از یکدیگر است تقریبا می توان گفت که نیروی مشترکی بین سه گروه نام برده شده وجود ندارد خصوصا نیروهای ویژه ی آن ها چه از لحاظ ظاهر و چه از لحاظ کارایی کوچکترین شباهتی به هم ندارند . نکته ی جالبی که وجود دارد موتور محاسباتی بازی است که یک نو آوری بزرگ است ، این موتور که مشابه آن را در بازی RPG می بینیم بر اساس موقعیت های مختلفی قدرت برد خمپاره ها و جنگندگی نیروها را تعیین می کند اما تفاوت آن با بازی های RPG از جایی ناشی می شود که این موتور در محاسبات فقط به نوع نیرو ها و سلاح های آن ها توجه نمی کند بلکه با توجه به محیط (جنگلی ، بیابانی ، برفی و ...) ، موقعیت زمین و ارتفاع آن و همچنین نوع آب و هوا (البته هنوز حرفی در مورد ویژگی های آب و هوایی در بازی زده نشده است) قدرت لازمه را محاسبه می کند که بازی را به سمت هر چه واقعگرا تر شدن می برد البته برای یک بازی Sci-Fi واقگرایی نباید چندان معنی داشته باشد اما باید حس خوبی داشته باشد . در مورد گرافیک بازی هر چه کمتر حرف بزنیم بهتر چون به شدت دل آدم آب می افتد . گرافیک بازی کاملا سه بعدیست جزییات در تصاویر حتی قویتر از Company of Heroes به چشم می آیند اما در نسخه ی بتا بازی گرافیکی کمی سطح گرافیک پایین تر از تصاویر به نظر می رسید اما سازندگان ادعا کردند باید با سیستم های قویتری بازی را اجرا کنند تا به نتیجه ی دلخواه برسند . سیستم پیشنهادی بازی شامل CPU 3 گیگاهرتزی و ترجیحا دو هسته ای به علاوه ی 2 گیگا بایت رم و همچنین کارت گرافیکی دستکم قویتر از کارت GeForce 6800 می شود . 

موسیقی متن بازی توسط Jeremy Soule ساخته می شود که روی بازی های موفقی مثل Warhammer 40,000: Dawn of War ، Star Wars: Knights of the Old Republic ، Company of Heroes ، Neverwinter Nights ، The Elder Scrolls IV: Oblivion و ... هم کار کرده و آثار واقعا قابل توجهی را ارائه داده است .

در مجموع با همه ی حرف هایی که زدیم باید گفت که Supreme Commander از پتانسیل بسیار بالایی برخوردار است و شانس این را دارد که به عنوان بهترین بازی سال در سبک استراتژی و حتی یکی از بهترین بازی های سال آینده انتخاب شود اما رقیب بسیار معروفی به نام C&C 3 دارد که البته یکبار آن را در E3 شکست و بازی برگزیده ی منتقدین شد . پس تا پایان مدت کمی که به انتشار بازی مانده با هم صبر می کنیم و منتظر یکی از شاهکار های در راه می شویم .